Vijfde kerstdag

IMG_4803-0.JPG

Van die dagen waarvan er, elk jaar weer, meer zijn dan ik verwacht. Van die dagen die heel langzaam voorbij gaan. Van die dagen die doorgaans stukken relaxter zijn, ook, dan de eerste en de tweede.

Van die dagen waarop de grootste prestatie al geleverd is.

Het werk is afgerond – en wat niet afgerond is, komt volgend jaar wel weer.
De kerstboom staat – en kan alweer bijna afgetuigd worden.
De kerstboodschappen zijn gedaan – sterker nog; al verwerkt in een maaltijd én al opgegeten.
De kerstcadeautjes zijn gekocht en ingepakt – en alweer uitgepakt – en met een beetje pech al kapotgespeeld ook.
Yep.

Derde, vierde, vijfde en zesde kerstdag zijn mijn meest favoriete dagen van de kerstvakantie.

Sterker nog: derde, vierde, vijfde en zesde kerstdag zijn mijn meest favoriete dagen van het jáár.

Neem nou derde kerstdag.

Die brengen we meestal door in het boshuis van opa en oma.
Deze derde kerstdag ook.

Deze derde kerstdag rolden we zo, vanuit onze warme bedjes, via een copieus post-Kerstontbijt, een kersvers besneeuwd bos in.

Waarin we, als het summum van gezinsidylle, rondwandelden. Goed, in te dunne jassen en op te zomerse gympen, maar toch: we wandelden er wèl.

Na die boswandeling treinde ik naar Arnhem, waar ik samen met Marlous door de toch alweer danig verpieterde sneeuw door een totaal uitgestorven Modekwartier blubberde, al pratend over haar spannende nieuwe plannen en mijn bescheiden bijdrage daaraan*.

Daarna at ik met manlief bij Rasasari, de beste toko van Arnhem en wijde omstreken, en gingen we naar The Hobbit** (ja, beste mensen: The Hobbit. Wij kijken ook Star Wars. Bovendien heb ik alle delen van Harry Potter al 5 keer gelezen. En wil ik al jarenlang gouden glitter-Uggs. Dus.)

Op vierde kerstdag reden we terug naar Rotterdam.

Daar aten we mince pies met twee opa’s en één oma, sleeden de kinderen van ons bescheiden stadsdijkje, kocht ik kilo’s krabbetjes, spek, saucijzen en spliterwten voor een epische erwtensoep en vertimmerde manlief de entree van onze B&B.

Morgen, op vijfde kerstdag, ga ik aan de slag met die epische erwtensoep***.

Ook komt opa nummer drie gezellig logeren, begin ik aan een 1000-stukjes-puzzel en ga ik ’s middags op de thee bij Lisa****, om een project waar we achter de schermen al maanden mee bezig zijn, op poten te zetten.

Wat er verder gaat gebeuren op vijfde kerstdag?

Geen idee.
Of nou ja: wel wat vage ideeën – maar die houd ik bewust zo vaag mogelijk.

Net als zesde kerstdag blijft vijfde kerstdag grotendeels oningepland.

Dit zijn vrijwel de enige dagen in het jaar waarin ik echt even helemaal niets hoef.
En dat laat ik graag zo.

Wat doe jij op die heerlijk lome dagen tussen kerst en Oud&Nieuw?

 

 

*) ik mag er nog helemaal niets over zeggen, maar ik ben er heel erg blij mee! Oh Marie gaat door – en ik doe een klein beetje mee…

**)

… en nu willen we natuurlijk deel 1 en 2, inclusief de hele Lord of the Rings-trilogie, opnieuw zien. Leuk detail: Martin Freeman (je weet wel: Watson uit Sherlock Holmes) speelt Frodo en Benedict Cumberbatch (je weet wel: Sherlock Holmes uit Sherlock Holmes) speelt de draak. Of nou ja: zijn stem. Toch mjam, kijk maar:

***) naar een recept van mijn schoonmoeder, dezelfde die in het boshuis woont, en die dit recept weer van háár moeder heeft. Soep waarin je lepel rechtop blijft staan. En ja: ik zal het recept delen!

****) Waar we precies mee bezig zijn, kan ik nog niet verklappen. Wel dat we het in maart gaan lanceren – als alles meezit…

Comments

comments

Filed under Gedachten

Diana van Ewijk is, naast officieel Soephoofd, ook kapitein van het #KliekjesCollectief en social mediamanager in #BlueCity010. Een storyteller met de focus op foodwaste!

3 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *