Ik ben daar zelf ook behoorlijk goed in. Nadenken, analyseren, plannen maken, nog een boek lezen. Maar niet iedere vraag wordt beantwoord door nóg harder nadenken.

Soms helpt het om iets anders te doen.

Maken. Wandelen. Kijken wat je aandacht trekt. Niet meteen hoeven weten wat iets betekent. Een omweg nemen en zien wat je daar tegenkomt.

Dat is voor mij (ver)dwalen.

En het is ook een vorm van vrolijk verzet. Tegen het idee dat onze tijd, aandacht en energie altijd nuttig besteed moeten worden. Tegen het idee dat we moeilijke tijden vooral zelf moeten leren volhouden. Voor ruimte om te spelen, te maken, te twijfelen, samen te zijn en plezier te hebben.

Kunst helpt daarbij. Niet alleen om naar te kijken, maar als gereedschap. Vertragen met kunst geeft ruimte om anders te kijken naar wat je bezighoudt

Je kunt verbeelden wat nog niet zichtbaar is. Een gedachte, ervaring, vraag of verhaal krijgt een vorm. Als je die vorm deelt, kun je je verbinden met anderen. Misschien herkennen zij iets. Misschien kijken ze juist heel anders. En misschien ontstaat daaruit iets nieuws: een gesprek, een idee, een andere keuze of een plan dat je samen maakt.

Dat bedoel ik met veranderen.

Niet per se groot en meeslepend. Ik geloof juist in kleine stappen. Een collage die je laat weten wat je nu echt belangrijk vind – en hoe je daar achter aan kunt gaan. Een zine die je kunt delen met je buren. Een groep mensen die samen een manifest voor hun gedeelde tuin maakt. Kunst die klein genoeg is om te gebruiken en vooral: om door te geven.

Dat is wat ik met het Teken & Vertraag Verbond wil oefenen en doorgeven: verbeelden, verbinden en veranderen als vrolijk verzet in niet-zo-vrolijke tijden.

En hoe doe je dat dan?

Lees hoe ik werk of bekijk wat ik aanbied.