Verwijderstress

IMG_4907.JPG

Heb jij dat ook: verwijderstress? Die lichte huivering als je een foto, definitief, van je telefoon verwijderd? Die vage angst, ergens diep in je buik, als je die foto aanvinkt, en de lichte paniek die je voelt als je op het vuilnisbakje klikt? Dat je vervolgens je tanden even op elkaar moet zetten om te bevestigen dat je die foto, ja, inderdaad, de-fi-ni-tief wil verwijderen? Dat is verwijderstress.

Gisteren had ik zware verwijderstress: ik verwijderde, in één klap, 803 foto’s.
Van onze heerlijke vakantie op de Lievelinge, van verjaardagen, van Sinterklaas en van onze kerstwandeling, van één van onze laatste zomerdagen op het strand. Foto’s voor dit blog, van maaltijdsoepen in the making, van kinderen die van oliebollenpudding snoepen en van mijn dwaaltocht tijdens de Dutch Design Week. Foto’s van opa en oma bij de kerstboom, van ons horroruitje naar de schaatsbaan en, en, en… 803 foto’s van mooie en minder mooie fotomomenten van 2014.

“Natuurlijk kun je die 803 foto’s definitief verwijderen, Diana,” sprak ik mezelf streng toe. “Je hebt ze toch net in je Dropbox-archief gezet?”

Even tussendoor: definitief verwijderen is van essentieel belang. Doe je dat niet, dan staan al die 803 fotomomenten er volgende kerstvakantie nóg op. Dan vormen die kostbare foto-momenten, samen met duizenden nieuwe foto-momenten, één grote onoverzichtelijke bits&bytesbrij. Een bits&bytesbrij die je in 2015 juist wil voorkomen, toch?
“Ja,” klikte ik dus, “ja, ik wil 803 foto’s definitief verwijderen.”

Één gelukzalige minuut lang was ik trots op mijzelf.
Op mijn overwonnen verwijderstress. Op mijn hervonden efficiëntie. Op mijn keurig gebackupte foto-archief, waarin al die 803 mooie momenten in de juiste mapjes waren opgeborgen.

Toen bleek dat Dropbox nog niet helemaal klaar was met overzetten.
En dat een deel van die 803 foto’s die ik net zo daadkrachtig definitief verwijderd had, nu voor altijd en eeuwig in een digitaal niemandsland blijven ronddolen.

Zo maakte ik op de enerlaatste dag van de vakantie een deel van mijn mooiste foto-momenten* definitief foetsie.
En is mijn verwijderstress in volle glorie hersteld.

*)
IMG_4908.JPG

IMG_4910.JPG
Wélk deel precies weg is, weet ik nog niet. Ik durf niet te kijken. Gelukkig had ik deze foto’s, van die laatste zomerse stranddag, nog niet verwijderd.
Instant happiness.

Comments

comments

Filed under Gedachten

Diana van Ewijk is, naast officieel Soephoofd, ook kapitein van het #KliekjesCollectief en social mediamanager in #BlueCity010. Een storyteller met de focus op foodwaste!

1 Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *