Rolleboller, Superhamster en Pulker

DIanaVanEwijkNL_FI_02-02

Leef je even in: je krijgt (heel erg last-minute) het verzoek om een foto van jezelf en de kinderen in te leveren. Die foto komt in Kek Mama Magazine. En daar wil je dan enigszins leuk (kreukloos, fris en fruitig) opstaan, dat spreekt voor zich. Komt nog bij dat je:

  1. bij je schoonouders woont,
  2. het buiten regent,
  3. je schouder nog steeds vastzit,
  4. je baby niet stil wil zitten/liggen, maar uitsluitend wil rollen, en
  5. je peuter: net haar haar helemaal statisch heeft gemaakt / liefst de hele dag door in haar neusje pulkt / überhaupt niet op de foto wil.
  6. plus het feit dat manlief om half negen de deur uit moet en
  7. jezelf om negen uur een bespreking hebt
  8. en er dus sprake is van enige tijdsdruk.

Dan krijg je de brainwave om met de kinderen onder het glazen koffietafeltje te gaan liggen en dat dan manlief op het koffietafeltje gaat staan om de foto te maken. Zelf lig je ondersteboven (gunstig tegen het driedubbele-onderkin-effect), de kinderen kunnen geen kant op en moeten dus wel in de camera kijken – geniaal!

Tot zover de theorie.
Nou, dat wordt zeker-te-weten een onwijs leuke foto, met dat Afrikaanse kleedje op de ondergrond.
En tenminste niet zo’n standaard-drie-in-een-dozijn-portret-van-mama-met-de-kindjes-op-schoot. Je wilt je toch onderscheiden, als kekke mama.

In de praktijk echter blijkt:

  1. het glazen tafeltje niet zo geschikt om op te gaan staan,
  2. de baby er niet van gediend gefixeerd te worden,
  3. de peuter luidkeels te klagen dat ze nu wel heel erg strak zit,
  4. het leuke Afrikaanse kleedje van geen kant zichtbaar te zijn,
  5. de batterij van de camera leeg te zijn,
  6. dat je (oja, dat is waar ook) niet op je rug kunt liggen, vanwege die schouder en dat sleutelbeen,
  7. manlief steeds chagerijniger wordt vanwege de weigerachtige koters die niet willen lachen of zelfs maar stilliggen. En o ja,
  8. het licht super-onflatterend je kin uit te lichten, waardoor je weliswaar geen onderkin-effect hebt, maar wel moeiteloos voor een AlbertHeyn-hamster door kunt gaan.

Het resultaat:

Je begrijpt, zo wil ik dus niet in KeK Mama Magazine.
Inmiddels is het al vijf voor half negen, dus manlief heeft me van de grond getakeld, op de bank gezet, kind op iedere knie geparkeerd, baby kwijlvrij gemaakt en peuter een Barbapapa-lolly in het vooruitzicht gesteld in ruil voor een vriendelijke lach richting camera.
Klik.
En nog een keer klik.
Klaar.

(de pulker kon het niet laten, maar verder is het toch een leuke foto geworden…)

Comments

comments

Filed under Columns

Diana van Ewijk is, naast officieel Soephoofd, ook kapitein van het #KliekjesCollectief en social mediamanager in #BlueCity010. Een storyteller met de focus op foodwaste!

1 Comment

  1. Pingback: Niet-huilend boven de bloemkoolsoep (in Opzij) - Diana van Ewijk

Comments are closed.