Mastery, not TV

wpid-wp-1456556913700.jpg

Bekentenis: ik ben een beunhaas. In de letterlijke betekenis van het woord: ik beun me een ongeluk om iets onder de knie te krijgen.

Dus daar zat ik, maandenlang, te zwoegen. Met inkt in alle kleuren. Pennen in alle soorten. Papier in alle maten.

Het resultaat: een zes op mijn cijferlijst, inktvlekken in al mijn kleren en een voor eeuwig (of nou ja, zo voelde het toen) verpest plezier in handletteren.

Eeuwig blijkt in dit geval zo’n 20 jaar te duren. Want 20 jaar na dat rampzalige eerste jaar-met-kalligrafie-lessen op de kunst-academie pak ik de draad weer op. Dankzij Marlis en Mirjam, die toveren met letters. En dankzij dit blog-artikel.

Want: “Mastery – not TV.” 

Oftewel: tijd besteden aan het verbeteren van een vaardigheid is zoveel fijner dan doelloos bankbangen. Mijn avonden sluit ik voortaan af met lettertekenen in plaats van suf serie-bingen.

Nu al zin in vanavond.

Comments

comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *